kosmopolityczny ptak o długości do 1,4 m, smukłej budowie, popielato-czarnym upierzeniu, z czubem na głowie; mokradła Eurazji, Afryki, w Polsce rzadki, chroniony (na 5 lit.) ŻURAW to: dźwignica, której ustrój nośny jest wspornikiem (na 5 lit.) Pierwsze dni Nowego Roku. Temp. ok zera. Mżawka, niebo szaro-bure. Jadąc samochodem do domu widzę z daleka przez moment stadko ptaków. Przychodzi mi myśl , ż Określenie "duża papuga z czubem na głowie" posiada 1 hasło. Znaleziono dodatkowo 2 hasła z powiązanych określeń. Inne określenia o tym samym znaczeniu to papuga z czubem na głowie; papuga z czubem; gadatliwa papuga z czubem; papuga z Azji; papuga czubata; papuga pleciuga; papuga z Filipin; papuga gadająca; papuga pleciuga; papuga z Oceanii; krzykliwa papuga; papuga z irokezem Hasło krzyżówkowe „afrykański ptak z czubem” w słowniku szaradzisty. W niniejszym słowniku definicji krzyżówkowych dla wyrażenia afrykański ptak z czubem znajduje się tylko 1 odpowiedź do krzyżówki. Definicje te podzielone zostały na 1 grupę znaczeniową. Jeżeli znasz inne znaczenia pasujące do hasła „ afrykański ptak Hasło krzyżówkowe „ptak z czubem na głowie” w leksykonie krzyżówkowym. W niniejszym słowniku definicji krzyżówkowych dla wyrażenia ptak z czubem na głowie znajdują się łącznie 2 opisy do krzyżówki. Definicje te zostały podzielone na 2 różne grupy znaczeniowe. dzika kaczka z czubem na głowie: jeleń: ssak kopytny z wieńcem na głowie: ostrosz: ryba z jadowitymi kolcami na głowie: CHIKORITA: pokemon Asha z listkiem na głowie: KORONIEC: gołąb z czubem z piór na głowie: sarna: hasa po lesie z łyżkami na głowie: gorgona: o potwornej białogłowie z wężami na głowie: DUDEK: ptak z czubem z Określenie hasła. ŁYSKA. ptak wodny z białą łysiną na czole. łyska. ptak łowny, nurkujący, o czarnym upierzeniu z białawym dziobem i białą łysiną na czole. ŁYSKA. klacz z podłużną białą plamą na czole. NUROGĘŚ. tracz , ptak wodny z czubem na głowie. nosi czub na głowie posiada 1 hasło. p u n k; Podobne określenia. głowica, głowa; nosi zawój na głowie; noszona na głowie; ptaki z czubem na głowie; papuga z czubem na głowie; ptak z czubkiem na głowie; komuś głowy albo w głowie; Indianin z czubem na głowie; głowica, główka, czubek; gołąb z czubem z piór na głowie rybożerny ptak wodny żyjący nad wodami półkuli północnej: mandarynka: ptak wodny z rodziny kaczkowatych, podrodziny kaczek, szczepu piżmówek: czerniczka: średni ptak wodny z rodziny kaczkowatych, zamieszkujący Amerykę Północną: nurzyk zwyczajny: nurzyk zwyczajny, nurzyk, nurzyk podbielały; ptak wodny z rodziny alk: nurzyk Sprawdź również inne opisy ha­sła: DUDEK. ptak z rzędu kraskowatych, długość około 30 cm z rozkładanym na głowie czubem, chroniony; zamieszkuje brzegi lasów Eurazji i Afryki (na 5 lit.) ptak z czubkiem (na 5 lit.) Jerzy, b. bramkarz (na 5 lit.) LKXuQyb. 23 listopada 2019, 7:00 Nie wiem, czy nazwa słynnych kozackich łodzi ma jakikolwiek związek z ptakiem czajka, ale jeśli tak, to jest wyjątkowo trafna. WIDEO: Krótki wywiadKozackie łodzie sięgały dwudziestu metrów długości i słynęły z szybkości i zwrotności. Choć budowane na Dnieprze doskonale radziły sobie na morzu. W XVII wieku ich załogi bez litości łupiły tureckie posiadłości. Teraz kilka słów o upierzonym odpowiedniku. To spory ptak, nieco większy od znanej wszystkim kawki. Na głowie ptaszek ma wyraźny, zawadiacki czub. Wypisz, wymaluj zawadiacko wystrzyżony czub z włosów na głowie kozaka z epoki. Kolejny przypadek? Sam już nie wiem. Jeśli chodzi o zwinność i zwrotność w ruchu, to obydwie czajki są prawdziwymi wirtuozami. Latem oglądałem popisy ptaka z zawadiackim czubem. Na łące wyczyniał podniebne piruety i powietrzne akrobacje. Beczki, przewroty przez głowę, fikołki. I wyglądające niebezpiecznie ostre piki w dół na pełnej prędkości. Tuż nad ziemią czajka jakimś cudem wychodziła na prostą. Najbliższe pokazy czajkowych akrobacji odbędą się w marcu. Czajki powinny być teraz na zimowisku. Gdzieś na południu Europy, ale dopiero co widziałem kilka ptaków nad rozlewiskami Dunajca. Ewidentnie czajki. Będą zimować na miejscu? Jeśli tak, to pokazy podniebnych akrobacji mogą zacząć się już lada chwila. Zobaczymy… Upiorne miejsca w Małopolsce. Czy tam naprawdę straszy?Najgorsze mieszkania do wynajęcia. Zobacz, co oni oferują [ZDJĘCIA]Tak w ostatnich latach zabudowało się ZakopaneBudowa tunelu zakopianki - fakty, liczby, ciekawostkiTOP 20 najlepszych porodówek w MałopolsceWybory parlamentarne 2019. Oto wszyscy nowi posłowie z MałopolskiPolecane ofertyMateriały promocyjne partnera Wśród ptaków znajdujemy tyle samo różnic, ile podobieństw. Większość ptaków przypomina inne, przeważnie z pokrewnej grupy. Ale są też i takie, które ze względu na swój charakterystyczny wygląd bardzo trudno mylimy z innymi. Do nich też zaliczymy z pewnością dudka. Czy są w Polsce stworzenia, które go przypominają? Dudek niegdyś był w Polsce – gdy była mniej zurbanizowana, a bardziej rustykalna – dość pospolitym ptakiem. Świadczy o tym choćby powszechność nazwiska “Dudek” u Polaków. Mamy też dość dużo “dudkowych” powiedzonek, na przykład “wystrychnąć kogoś na dudka” czy też “każdy dudek ma swój dudek”. Niemniej obecnie coraz więcej naszych rodaków zna go jedynie z ptasich atlasów czy fotografii. Owszem, nie jest rzadkością, ale występuje rzadziej niż dawniej. Poza tym potrafi całkiem dobrze wtopić się w otoczenie – mimo że jest dość strojnym zwierzęciem. Naszą uwage zwracają przede wszystkim zakrzywiony, długi dziób oraz okazały czub na głowie. Służy mu on między innymi do pozy godowej, kiedy to podnosi go i rozpościera ogon. Ptak odznacza się jeszcze jasnopomarańczowym upierzeniem głowy, brzucha i pleców oraz czarno-biało nakrapianymi skrzydłami i czubem. Wszystkie te cechy sprawiają, że trudno go pomylić z innym polskim ptakiem. Choć jest to możliwe. Zdarza się, że bierzemy go za sójkę, która ma brązoworóżowe upierzenie z czarno-białymi skrzydłami, czarnym ogonem i charakterystycznym białym podogoniem. Niemniej po kilku sekundach obserwacji powinniśmy sobie zdać sprawę, że mamy do czynienia z dudkiem. W falistym locie, gdy trzepocze skrzydłami, przypomina nieco dzięcioła dużego bądź średniego, które mają przykuwające oko czarno-białe skrzydła. Related posts: Dudek to ptak, którego nie sposób pomylić z innym. U dudka wszystko jest charakterystyczne, na czele z wachlarzowatym czubem, długim i cienkim dziobem i kontrastowym - co to za ptak?Dudek to z pewnością jeden z najbardziej oryginalnych ptaków mimo jego swojsko brzmiącej nazwy. Bardziej fantazyjnie brzmi jego łacińskie określenie - Upupa epops. To ptak należący do monotypowej rodziny dudków, czyli ptaków z rzędu dzioborożcowych. Wśród innych dzioborożcowych można wymienić choćby sierpodudka żyjącego w Afryce, który, podobnie jak nasz swojski dudek, potrafi wyróżnić się z tłumu innych to zatem ptak, którego każdy z nas kojarzy z wyglądu. I tak jak możemy mieć problemy z rozróżnieniem wielu ptaków występujących w Polsce, tak dudka będziemy w stanie rozpoznać na pierwszy rzut oka, zwłaszcza w momencie, kiedy ma rozpostarty swój charakterystyczny czub. W locie dudek wygląda jeszcze bardziej niesamowicie, ponieważ przypomina wtedy ogromnego motyla. Jak widać, w przypadku tego ptaka czekają nas podczas obserwacji naprawdę różne niespodzianki. Dudek większość czasu spędza na ziemi, wbijając dziób w ziemię w poszukiwaniu pożywienia. Lata falistym lotem, na przemian energicznie machając skrzydłami i szybując. Niespodzianka kryje się także w gnieździe dudka, szczególnie w czasie, kiedy przebywają tam pisklęta. Maluchy w razie niebezpieczeństwa bronią się, wytryskując cuchnącą wydzielinę z gruczołów odbytowych, przez co gniazdo dudka po prostu to średniej wielkości ptak rozmiarów kawki, choć może nam wydawać się większy. Osiąga długość ciała od 28 do 30 cm i masę od 55 do 80 g. Jego lekko wygięty dziób może mierzyć nawet od 5 do 6 cm, a rozpiętość skrzydeł dochodzi do 55 cm. U dudka nie występuje wyraźnie zaznaczony dymorfizm płciowy, choć samica jest nieco mniejsza od samca i ma mniej wyraziste na piersi, grzbiecie, jak i głowie dudek ma to samo gliniasto-pomarańczowe lub czerwono-brązowe ubarwienie, które kontrastuje z biało-czarną barwą jego skrzydeł i ogona. Na głowie znajdują się jeszcze ciemnobrązowe oczy i, rzecz jasna, słynny, dwurzędowy czub. Kiedy jest złożony, kształtem przypomina młotek, a po rozłożeniu wachlarz. Pióra na czubie od nasady do końcówek są pomarańczowe, po czym następuje biała przerwa i czarne wykończenie. Dudek rozpościera swój czub najczęściej w chwilach zagrożenia, w momencie odlotu lub lądowania i w okresie godowym. Całości wyglądu dudka uzupełniają szare, jak na jego pozostałe barwy i cechy, zupełnie zwyczajne - gdzie występuje?Dudek jest ptakiem wędrownym, który na jesieni odlatuje z Europy do południowo-wschodniej Afryki. Obecny jest niemal w całej Europie, w której odbywa lęgi (z wyjątkiem południowej Hiszpanii, w której jest obecny cały rok) z granicą występowania sięgającą morza Bałtyckiego. Zajmuje również ogromne obszary południowej, wschodniej i zachodniej Azji, z górną granicą sięgającą jeziora Bajkał. W zależności od podgatunku dudki mogą zajmować różne, konkretne tereny, na przykład dudek rdzawy jest obecny w całej południowej Afryce, a dudek madagaskarski, zgodnie z jego nazwą, na Polsce to nieliczny lub średnio liczny lokalnie ptak lęgowy. Zajmuje przede wszystkim obszary niżowe z wysokością dochodzącą do 600 metrów Najliczniejszy jest w centralnej i wschodniej Polsce, głównie w dolinach rzek - Wisły, Pilicy, Narwi i naturalnym środowiskiem są suche i ciepłe siedliska w pobliżu otwartych terenów w rodzaju łąk, pól i ugorów z sypkim podłożem, na którym łatwiej jest szukać pokarmu. Zamieszkuje też obrzeża widnych lasów liściastych, można się na niego natknąć na polanach i przecinkach leśnych. Zagląda również do sadów i na obrzeża miast, gdzie czasem może łatwiej zdobyć pożywienie. Przeloty odbywają się między marcem i majem oraz sierpniem i październikiem, więc w Polsce przebywa tylko kilka miesięcy, na okres lęgu. Jest gatunkiem objętym ochroną, głównie ze względu na postępującą utratę naturalnych siedlisk na skutek działalności przemysłowej i rolniczej życia dudkaDudka częściej niż w powietrzu można spotkać na ziemi, kiedy chodzi po podłożu i wbija w nie dziób w poszukiwaniu pożywienia. Nie jest płochliwym ptakiem i zdarza mu się zastygnąć z wrażenia na widok człowieka. Takie spotkanie nie zdarza się często, ponieważ dzięki swojemu ubarwieniu dudek często stapia się z tłem i pozostaje niewidoczny. W falistym locie wygląda niezdarnie, choć w rzeczywistości jest bardzo zwrotny. Pożywienie zdobywa jednak na ziemi, cierpliwie wbijając dziób w duże połacie podłoża. Najwięcej pokarmu zbiera na łąkach i polach. Na jego ptasie menu składają się owady i ich larwy, ślimaki, pasikoniki, chrabąszcze, mrówki, dżdżownice i motyle. Ten rodzaj pożywienia miażdży natychmiast dziobem, po czym podrzuca do góry i od razu połyka. Czasem zjada też małe płazy lub gady, takie jak żaby i jaszczurki. Rozmnażanie dudkaOkres lęgowy dudka rozpoczyna się w maju. W czasie godów ptaki intensywnie nawołują się i ścigają, a samce są w stosunku do siebie agresywne lub siedzą w charakterystycznej pozie z nadymaną szyją. Podczas zalotów dudek rozpościera szeroko czub oraz mocno wachluje ostatnią fazą zalotów, która poprzedza licznie odbywane stosunki, dudek musi znaleźć miejsce na gniazdo. Zazwyczaj mieści się ono w dziupli próchniejącego drzewa lub pod jego korzeniami, ale także w szczelinach skał, skrzynkach lęgowych, w opuszczonych domach pod okapem, na werandach czy po prostu w stertach kamieni. Najbardziej komfortowa jest jednak pierwsza opcja w dziupli drzewa, tyle że bez gniazdo jest już wybrane, dochodzi do zbliżeń między monogamiczną para. W efekcie samica składa od 4 do 12, a najczęściej od od 5 do 8 jaj w dwudniowych odstępach. W ciągu roku może wyprowadzić jeden lub dwa lęgi. Jaja mają zielonkawą lub brązowawą skorupkę i są wysiadywane głównie przez samicę. Trwa to od 15 do 18 dni. Samiec w tym czasie dostarcza samicy pokarm, choć w razie potrzeby sam może zająć się dudka po urodzeniu są pokryte białym puchem, a ich krótkie jeszcze dzioby mają żółte, nabrzmiałe zajady. W gnieździe przebywają od trzech do czterech tygodni, podczas których w razie zagrożenia strzelają w przeciwnika cuchnącą wydzieliną z gruczołów kuprowych, które zanikają, kiedy młode pisklęta na dobre wyprowadzą się z gniazda i znają już inne sposoby obrony. Po opuszczeniu legowiska jeszcze około miesiąca przebywają w pobliżu, często kryjąc się bliżej ziemi. Przez pierwsze dni są jeszcze karmione przez rodziców, potem już same zaczynają zdobywać pokarm. Dziób jednak nie jest jeszcze tak długi jak u dorosłego osobnika, a upierzenie tak wyraziste i kontrastowe. Do osiągnięcia pełnej dojrzałości płciowej potrzebują około dwóch lat, po czym mogą zacząć nowy etap w swoim życiu i sprowadzić na świat kolejne pokolenia jednego najbardziej charakterystycznych ptaków na świecie.